De ketting was weg. Verklaring van een anarchist in het zwart over G20

Onderstaand artikel verscheen op 11 juli op Indymedia. Het werpt een helder licht op de gebeurtenissen rond de G20-top in Hamburg en geeft degenen die daadwerkelijk en met effect terug vochten tegen de overweldigende politiemacht de eer die ze verdienen. Bron: https://www.indymedia.nl/node/40834

—–

De ketting was weg. Verklaring van een anarchist in het zwart over G20.

Iedereen die iets vindt van #g20 mag eerst http://www.grutjes.nl/2017/07/welcome-to-hell/ lezen. De meeste nederlandse media zijn zoals vaak bij demonstraties die niet in het script passen, weinig meer dan politiewoordvoerder, dus lees dit vooral.

Ja, de rellen op donderdag zijn zeker verbonden aan van het bruut uit elkaar slaan van een demonstratie. Daar hield het overigens niet op. Mensen werden verder door de stad gedreven. Wij zijn niet bij #g20 om dan maar niks te doen, maar om in verzet te komen, dus er werden nieuwe demonstraties en blokkades gevormd. Die werden weer uit elkaar geslagen. En weer, en weer. Maar er is altijd een grens aan wat mensen bereid zijn te incasseren, zoals talloze keren in de geschiedenis is gebleken. Dus op een gegeven moment ontstonden er rellen. Maar het is fout om die alleen maar aan een vaag ‘zwart blok’ toe te schrijven (het is een tactiek tegen repressie die iedereen kan gebruiken, niks meer niks minder.) Dat wel doen, is geloven in sprookjes. Want hoe krachtig onze beweging ook is, een blok van een paar duizend mensen met niet veel meer dan hun wil (die sterk is), een spandoek en hun zwarte kleren gaat het niet drie dagen lang uit houden tegen een leger van 20.000 extreem bewapende politie: pistolen, wapenstokken, machinegeweren, helikopters, pansterwagens, geheime diensten, infiltranten, en oneindige hoeveelheden pepperspray. Een paar duizend mensen nemen niet zomaar een stad van 1,8 miljoen over.

Hoe kan dat dan wel? Het kan omdat bij heel veel meer mensen dan alleen die in het zwart de mentale ketting eraf ging die je normaal onder controle houdt. De ketting waardoor je elke dag toch maar weer naar je shit-baan met een tijdelijk shit-contract gaat, voor een shit-salaris waarmee je een stukje dierenleed en wat troep kunt kopen uit een uitbuitingsfabriek en je schulden en een veel te duur huis kunt betalen. Voor zover je een baan of een huis hebt natuurlijk, in ons o-zo-welvarende land. Misschien is het ook wel de ketting, waardoor je toch maar weer rustig blijft als je etnisch geprofileerd wordt, met racistische stereotypen wordt geconfronteerd, of om je gender of geaardheid anders wordt behandeld. Die ketting was weg bij de vele tienduizenden mensen die op straat waren.

Heel veel meer mensen dan alleen die in het zwart, zoals andere demonstranten, buurtbewoners, en groepen jongeren waren van donderdagavond tot zondagochtend niet meer bang voor de politie en lieten zien wat ze eigenlijk vinden van die politie en wat ze willen doen met die politie. Ze lieten ook massaal andere dingen zien: dat ze met hun buurtgenoten op straat naar muziek willen luisteren, samen willen drinken en eten en in de zon zitten. Dat ze hun huizen aanbieden aan demonstranten om te slapen, eten en schuilen. Zeker op vrijdag en zaterdag hadden de mensen op straat niets weg van een zwart blok. Sterker nog, zaterdagavond had qua publiek veel weg van een normale uitgaansavond in St. Pauli. Het was druk en totdat de politie om onduidelijke redenen kwam, was het ontzettend gezellig en hadden de bars en avondwinkels een topomzet (net als op de andere avonden). In de verschillende nachten waren op meerdere plekken barricades waar alleen maar buurtbewoners leken te staan.

Ik voel in mijn hart ook volledig mee met mensen die niet op straat waren omdat ze wel doodsbang waren. Ik voel ook mee met gewone mensen waarvan persoonlijke bezittingen kapot zijn (gewone mensen: doen o.a. niet mee aan gentrificatie van een arbeiderswijk en horen niet bij de groep ‘winnaars’ van deze uitbuitende maatschappij). Ik kan alleen maar zeggen: richt je woede daarover op de mensen die in deze maatschappij aan de touwtjes trekken en hun knokploeg in het blauw. Dat er chaos ontstaat als mensen zich na een leven van onderdrukking opeens vrij voelen, kun je niet aan die mensen wijten. Zonder de politie, was de chaos er niet geweest.

Wat we vorige week wederom gezien hebben is dat de vrijheden van de liberale democratie alleen gelden als je eerst zelf in een hele kleine cel gaat zitten. Een cel waar je alleen in past als je wit bent en je gedraagt volgens opgelegde gendernormen. Een cel waarin je kapitalisme steunt, racisme steunt of er hooguit alleen mondeling tegen bent, niet vlucht voor honger en oorlog, meewerkt aan je eigen repressie door demonstraties aan te melden en ‘in goed overleg’ af te zwakken, je gezicht niet te bedekken zodat de politie je goed kan fotograferen, en je verzet alleen symbolisch is. Als je dan ook nog luidkeels verkondigt dat je cel echt fantastisch is en beter dan al het andere, met name beter dan niet-westerse samenlevingsvormen, dan krijg je een grotere cel, wat extra spullen, en mag je voor de gevangeniskrant schrijven of in de medezeggenschapsraad. Heel veel mensen die niet in die cel willen of kunnen hebben vorige week in Hamburg geweigerd die cel in te gaan, de directeur in het gezicht gespuugd, de gevangenisbewaarders een paar harde klappen gegeven en daarna een tijdje vrij rondgelopen.

Aan verzet is niets mysterieus. Ook aan de bloktactiek niet: iedereen kan bijelkaar komen en een blok vormen. Het hoeft niet zwart te zijn. Vele bewegingen wereldwijd kiezen of hebben gekozen voor een uniform uiterlijk als ze in verzet komen. ‘Blocking up’ werkt.

Als laatste spreek ik mijn solidariteit uit met iedereen die in verzet komt en alle gevangenen wereldwijd, inclusief die van de g20. Op dit moment worden zij elke keer dat zij hun advocaat willen zien aangerand, zonder enige aanleiding. (Bron: http://www.zeit.de/politik/2017-07/g20-gipfel-hamburg-live, blader naar 8 juli, 04:39). Of met een mooi woord ‘gevisiteerd’. Nog zo’n verworvenheid van onze prachtige democratie die zogenaamd superieur is aan alle andere manieren van samenleven. Ik zeg: weg met deze Scheisse. Stop met doen alsof onze levens zo fantastisch zijn hier. Weg met onderdrukking! Leve de anarchie: samenleven zonder repressie!