Genoeglijk meeten met Forum-fascisten? Alsjeblieft, PINK, doe het niet!

Overgenomen van: https://www.ravotr.nl/2018/07/11/genoeglijk-meeten-met-forum-fascisten-alsjeblieft-pink-doe-het-niet/

Onderstaande open brief heb ik zojuist verstuurd aan PINK via de mailadressen
noord-brabant@pinkpolitiek.nl en info@pinkpolitiek.nl. Zo’n open brief kun jij ook sturen, ik heb geen bezwaar tegen wat copy and paste maar je kunt natuurlijk ook je eigen woorden kiezen (toegevoegd 11 juli 14.57 uur).

Genoeglijk meeten met Forum-fascisten? Alsjeblieft, PINK, doe het niet!

Open brief

Tilburg, 11 juli 2018

Beste mensen van jongerenorganisatie Pink,

Met verbijstering en woede nam ik kennis van de aankondiging van een gemeenschappelijke avond van jullie organisatie PINK en de JFVD, jongerenorganisatie van Forum voor Democratie (FvD), vrijdag 13 juli in café Paris in Tilburg.(1). Ik doe een dringend beroep op PINK om van deze heilloze ontmoeting af te zien.

De FvD, en daarmee ook de ermee verbonden jongerenclub, is overduidelijk een extreem-rechtse politieke partij met snoeihard fascistische opvattingen. Uitspraken van aanvoerder Baudet zijn hiervan heldere symptomen. Hij verkondigt openlijk de ongelijkheid tussen rassen, de superioriteit van ‘de Europese cultuur’ en van witte mensen. Hij ambieert naakte macht voor zichzelf en zijn partij, in een openlijk autoritair bestel. Hij uit zich jegens vrouwen standaard neerbuigend en komt dicht in de buurt van het goedpraten van verkrachting. Strijd tegen discriminatie vindt hij onzinnig, mensenrechten bestaan bij hem eigenlijk niet. Andere kopstukken van de organisatie tappen uit hetzelfde fascistische vaatje. (2)

FvD is het soort partij dat nadrukkelijk niet behandeld dient te worden als legitieme gesprekspartner in gangbaar politiek debat. Samen een avond met deze partij of de ermee verbonden jongerenclub organiseren, draagt bij aan het normaliseren van fascistisch gedachtegoed. Een organisatie als de Partij voor de Dieren zou aan deze normalisatie niet mee horen te werken. Hetzelfde geldt voor PINK als jongerenorganisatie van die partij voor de Dieren.

Het idee dat PINK of de Partij voor de Dieren, dan tenminste op milieugebied een bondgenoot in FvD of haar jongerenclub kan vinden, spoort niet. We herinneren ons nog maar al te goed hoe Thierry Baudet via Twitter weerman Gerrit Hiemstra aanviel toen de laatste fijntjes uitlegde hoe ongefundeerd Baudets klimaatsceptische opvattingen eigenlijk zijn.(3) Typerend genoeg eiste Baudet vervolgens het vertrek van de weerman, zoals hij ook het ontslag van een docent eiste toen die zich kritisch uitliet over Baudets racistische opvattingen.

Deze man en zijn partij zijn niet geïnteresseerd in eerlijk debat. Deze man en zijn partij willen tegenstanders de mond snoeren. Deze man, zijn partij en de bijbehorende jongerenorganisatie zouden ook daarom niet als gesprekspartner dienen te worden behandeld, maar als tegenstander tegen wie geageerd dient te worden in plaats van er gezellig een gesprek mee aan te gaan in een Tilburgs café.

Ik doe daarom een dringend beroep op PINK en de Partij voor de Dieren om alsnog af te zien aan deze gezamenlijke bijeenkomst met JFVD. Ik plaats de tekst van deze mail tevens op mijn website en verspreid de brief langs andere kanalen, in de hoop dat anderen soortgelijke mails aan u zullen richten.

Met vriendelijke groet,

Peter Storm

Noten:

1 Piet van de Galiën, “Partij voor de Dieren gaat gezellig tafelen met Baudetjugend”, Krapuul, 8 juli 2018, http://www.krapuul.nl/politiek-blog/2702291/partij-voor-de-dieren-gaat-gezellig-tafelen-met-baudetjugend/

2 Voor documentatie verwijs ik graag naar de website https://valsepianobaudet.noblogs.org/ , in het bijzonder naar de pagina “Publieke uitlatingen en citaten”, https://valsepianobaudet.noblogs.org/ideeen/publieke-uitlatingen-en-citaten/

Zie als geheugensteuntje Peter Storm, “Gerrit Hiemstra had gewoon gelijk”, Ravotr, 12 januari 2018, https://www.ravotr.nl/2018/01/12/gerrit-hiemstra-gewoon-gelijk/

Oproep tot Solidariteit – G20 arrestant

Overgenomen van https://autonomendenhaag.wordpress.com/2017/08/31/oproep-tot-solidariteit-g20-arrestant/

De G20 in Hamburg en de protesten daaromheen zijn nu twee maanden geleden, maar mogen niet vergeten worden. Vanaf dag één zijn de acties tegen de G20-top met harde hand onderdrukt. Door het extreme politiegeweld en de escalatietechnieken zijn honderden mensen gewond geraakt en opgepakt.

36 internationale arrestanten zitten nog vast in Duitse gevangenissen in afwachting van hun proces. Onder de arrestanten bevindt zich een Amsterdamse activist. Maandag 28 augustus vond zijn proces plaats, als eerste van de G20 arrestanten.

Read moreOproep tot Solidariteit – G20 arrestant

Een dode in Charlottesville: waarom het fascisme ons nu mag vermoorden

Tekst van CrimethInc., vertaald verschenen op de website van Doorbraak en vanuit daar overgenomen.

Bron, aldaar voorzien van beeldmateriaal : http://www.doorbraak.eu/dode-charlottesville-waarom-fascisme-nu-mag-vermoorden/

Het origineel: http://www.doorbraak.eu/dode-charlottesville-waarom-fascisme-nu-mag-vermoorden/

————

De organisatie Crimethinc heeft naar aanleiding van de gebeurtenissen van gisteren in Charlottesville een krachtige statement gepubliceerd. Hier een spoedvertaling door onze Bart de Baan.

Vandaag deden in Charlottesville, Virginia, deelnemers aan een fascistische rally wat ze al lang dreigden te doen, met een auto een menigte inrijden en tenminste één persoon vermoorden. We zijn niet verbaasd.

Read moreEen dode in Charlottesville: waarom het fascisme ons nu mag vermoorden

De ketting was weg. Verklaring van een anarchist in het zwart over G20

Onderstaand artikel verscheen op 11 juli op Indymedia. Het werpt een helder licht op de gebeurtenissen rond de G20-top in Hamburg en geeft degenen die daadwerkelijk en met effect terug vochten tegen de overweldigende politiemacht de eer die ze verdienen. Bron: https://www.indymedia.nl/node/40834

—–

De ketting was weg. Verklaring van een anarchist in het zwart over G20.

Iedereen die iets vindt van #g20 mag eerst http://www.grutjes.nl/2017/07/welcome-to-hell/ lezen. De meeste nederlandse media zijn zoals vaak bij demonstraties die niet in het script passen, weinig meer dan politiewoordvoerder, dus lees dit vooral.

Ja, de rellen op donderdag zijn zeker verbonden aan van het bruut uit elkaar slaan van een demonstratie. Daar hield het overigens niet op. Mensen werden verder door de stad gedreven. Wij zijn niet bij #g20 om dan maar niks te doen, maar om in verzet te komen, dus er werden nieuwe demonstraties en blokkades gevormd. Die werden weer uit elkaar geslagen. En weer, en weer. Maar er is altijd een grens aan wat mensen bereid zijn te incasseren, zoals talloze keren in de geschiedenis is gebleken. Dus op een gegeven moment ontstonden er rellen. Maar het is fout om die alleen maar aan een vaag ‘zwart blok’ toe te schrijven (het is een tactiek tegen repressie die iedereen kan gebruiken, niks meer niks minder.) Dat wel doen, is geloven in sprookjes. Want hoe krachtig onze beweging ook is, een blok van een paar duizend mensen met niet veel meer dan hun wil (die sterk is), een spandoek en hun zwarte kleren gaat het niet drie dagen lang uit houden tegen een leger van 20.000 extreem bewapende politie: pistolen, wapenstokken, machinegeweren, helikopters, pansterwagens, geheime diensten, infiltranten, en oneindige hoeveelheden pepperspray. Een paar duizend mensen nemen niet zomaar een stad van 1,8 miljoen over.

Read moreDe ketting was weg. Verklaring van een anarchist in het zwart over G20

Over hondendrollen en agenten

Eerder al geplaatst op de website van Autonomen Den Haag waar deze column voor is geschreven.

De politie is een gevaar voor ieder mens die in vrijheid en waardigheid wil leven. De politie vangt een budget, elke agent incasseert een loon. Het is onterecht budget, het is onverdiend loon. Wat de politie als apparaat verdient is ontbinding, verbrijzeling in gruzelementen. Wat iedere agent verdient? Verachting, disrespect., totale ongehoorzaamheid jegens elke poging om orders te geven.

Pas echter wel op hoe je ze aanpakt.. Hondendrollen kun je zonder gevaar opruimen met een schepje en een zakje. Agenten niet, al zijn ze feitelijk een stuk smeriger. Hondendrollen slaan je niet in de boeien, stoppen je niet in busjes en cellen, slaan je niet in elkaar, houden je niet met nekklem in een dodelijke wurggreep, schieten je niet in de rug. Voor politie moet je dus uitkijken.

De politie is een gevaarlijk, gewelddadig orgaan, vol gevaarlijke en gewelddadige mensen. Ze worden agressief op commando, maar doen daar uit eigen beweging maar al te graag een schepje bovenop. Mensen die voor hun rechten en verlangens opkomen door in groepsverband hun mening te uiten, wekken bij politieagenten nogal eens zulke agressie op. Als de groep mensen die een mening uit uit zwarte mensen bestaat, pleegt die agressie nogal eens extra groot te zijn. Oppassen dus. Wees weerbaar. Wees ook voorzichtig. Jij als persoon bent belangrijker dan al je woede bij elkaar. Kies je moment.

Dat ze agressief van zichzelf zijn, zal liggen aan het slag mensen dat de politie aantrekt: lui die graag orders geven, en die graag kracht bijzetten met macho-imponeergedrag, mensen die niet vies zijn van het uitdelen van een klap… de politie heeft op zulke onmaatschappelijke elementen duidelijk een aanzuigende werking, zoals dat in beleidstermen heet. Wie daar meer over wil lweten, kan ik de klassieker van Alex Comfort aanraden: “Authority and Delinquency – a Study in the Psychology of Power”. Maar ook mensen die agent worden met het idee dat ze daarmee een soort doortastende variant van maatschappelijk werk verrichten, zullen in het korps de zeden en gewoonten van de groep overnemen en hetzij net zo agressief worden als de rest, hetzij afhaken, hetzij in een relatief onschuldige rol – wijkagent in een buurt waar vrijwel nooit wat gebeurt – worden.

Maar ook zij draven op commando op als er een knuppelmiddagje georganiseerd is voor de hele groep. Zo ‘n knuppelmiddag vindt met name plaats als het gezag, de opdrachtgevers van dit gevaarlijke gezelschap, besloten heeft dat er weer eens een groep vrije meningsuiters de les gelezen moet worden, om een kinderfeest gezellig racistisch te houden bijvoorbeeld. Dat betekent dat flinke aantallen opgefokte, soms overduidelijk doorgesnoven agenten de vrijemeningsuiters voor de voeten lopen, te paard tegen ze aanrijden, ze insluiten, de weg versperren, een bepaalde richting op duwen, soms ook staande houden, boeien omdoen, in busjes en cellen stoppen, slaan met knuppels en vuisten, bestoken met traangas.

Vaak hebben agenten dan niet zomaar een uniform aan, maar zijn ze gehelmd en van schilden voorzien. Er mocht eens iemand van de meningsuiters boos worden over al deze agressie, en iets gaan gooien naar de knuppelaars, iets dat overigens eerder te weinig gebeurt dan teveel, dan gaan ze helemaal los. De aldus door de politie veroorzaakte, of minstens in de hand gewerkte, chaos heet “openbare orde”. Dit is dus nodig, zo moeten we begrijpen, omdat het anders een chaos zou worden.

De andere taak van de politie is – zo zegt men – boeven vangen. Criminaliteit bestrijden. Diefstal, moord en doodslag, openbare geweldpleging. Niet alle openbare geweldpleging trouwens. Waar de politie zelf mensen slaat, knuppelt, hun polsen bijna breekt, hun keel afklemt en mensen bijna (of helemaal) wurgt heet dat geen openbare geweldpleging maar “gepast geweld”, noodzakelijk voor de uitvoering van hun taak. Die openbare orde, nietwaar. Zulk gepast geweld kan dodelijk uitpakken,, dan volgt er een onderzoek, een flinke tijd verlof voor de dodelijke agent, en wellicht een reprimande. Veel verder gaat het zelden. Ook dit laat zien hoe gevaarlijk de politie is. Ze zijn de wet, maar ze staan er feitelijk boven. Ook daarom verdienen noch zij, noch die wet als zodanig, ook maar enig respect.

‘Maar speel ik nu niet erg op de persoon? Het zijn toch niet die agenten die slecht zijn, het is het systeem?’ Ja , het ligt aan het systeem. Dit gewelddadige werk pleegt hun wandaden in opdracht en van belastinggeld – van geld dus dat jou en mij wordt afgeperst zodat we zelf aan onze eigen mishandeling en opsluiting mee betalen. Dat systeem drijft echter op personeel, op agenten in dit geval. Maar niemand wordt gedwongen om agent te worden. Crimineel gedrag kun je ook plegen buiten de officiële kanalen, dat hoeft niet in overheidsdienst. Het is zelfs mogelijk om in leven te blijven zonder het mishandelen van andere mensen. Sterker, dat verdient de voorkeur, zeker als je op achting van je medemensen en op eerlijk zelfrespect hoopt.Wie werkt als agent, doet dat vrijwillig en is verantwoordelijk voor wat zij of hij daar doet. Je kunt opstappen uit het korps, zonder enig levensgevaar. Wie dat niet doet, wie als agent werkt en blijft werken, is wellens en wetens medeplichtig. Bovendien, wie zwijgt stemt toe.

Ik hou iedere individuele agent mede aansprakelijk voor het gedrag van het apparaat waarvan zij of hij uitmaakt. Niet voor niets spreken we van politie-eenheid, Mobiele Eenheid. Dat gedrag is verachtelijk, en elk lid van een korps dat zich verachtelijk gedraagt, verdient zelf verachting. Ja, uit hoofde van diens functie, vanwege diens beroepsmatige rol. Ook als persoon? Geen idee. Wie als agent werkt, hangt de eigen persoonlijkheid aan de kapstok waar zijn helm en uniform van afhaalt. Wie als agent werkt, heeft de eigen persoonlijkheid in een kluisje gedaan gedurende diensttijd. Met de persoon van een agent heb ik, zolang en voor zover zij of hij in functie is, dan ook helemaal niets te maken.

Er valt dus in een agent in functie helemaal niets te ‘respecteren’. Uniform uit – of, in het geval van zogeheten ‘stillen’ (agenten in burger): die malle nepsportschoenen en ‘informele kledij’ uit, en die verveelde blik van de smoel alstublieft – en bevoegdheid inleveren, dan praten we wellicht van mens tot mens. Als de menselijkheid van de agent inmiddels niet zo ernstig is beschadigd door diens functieuitvoering dat ook zo ‘n gesprek zinloos is geworden. Dan helpt wellicht nog slechts rehabilitatie, een langdurig traject terug van agent tot mens. Blijven hopen, denk ik dan maar weer.

Wat is dus de gepaste houding jegens agenten? Disrespect, verachting maar vooral ongehoorzaamheid. Niemand heeft immers recht een ander mens orders te geven en met dreiging en geweld ergens toe te dwingen. Niemand. Die ongehoorzaamheid is niet altijd handig in de praktijk te brengen. Bij veel ontmoetingen met agenten ben jij alleen, agenten vaak met meer. Twee tegen één is altijd gemeen, leerde ik op school, maar aan fair play houden agenten zich zelden, en de politieacademie maakt vast wel ongedaan wat ze aan echte sportiviteit ooit is bijgebracht.. Ze kunnen bovendien pijlsnel versterking laten aanrukken. Verder hebben agenten dus boeien bij zich, en een pistool, en de bevoegdheid om ze te gebruiken. Ze kunnen je dus ontvoeren ( ‘arresteren’, heet dat dan), mishandelen en doden. Dat komt niet altijd erg gelegen.

Puur praktisch gesproken is het dus vaak slim om te doen wat agenten je ‘vragen’. Je wilt immers leven, onbeschadigd en met bewegingsvrijheid. Wie niet sterk is, moet slim zijn. Maar laat dat dan een puur tactische keus zijn. Ze hebben geen recht op onze gehoorzaamheid. Ze krijgen soms hun zin, niet omdat ze dat verdienen maar simpelweg omdat ze ons dwingen of ons met dwang bedreigen.Wijken voor overmacht is geen schande. Onze tijd komt nog wel. Waar mensen niet langer gehoorzamen, verliest immers de tiran, de dictator, de macht, zo zette Etienne de la Boetie in “Vertoog over de Vrijwillige Slavernij” al in de zestiende eeuw uiteen. Dat geldt niet enkel voor de individuele tiran, maar ook voor dat tyrannieke orgaan dat ‘politie’ heet.

Maar terwijl we soms dus vaak nu nog om redenen van zelfbehoud hun orders opvolgen, laat dat dan duidelijk onder dwang zijn, en niet uit innerlijke overtuiging. En laten we al die momenten waar we iets van ongehoorzaamheid kunnen laten voelen, benutten, en opzoeken ook Onze houding? Soms meegaand, nooit onderdanig. Soms gevolg gevend aan orders, nooit innerlijk gehoorzaam. En immer op de uitkijk naar dat moment waarop meegaandheid plaats kan maken voor openlijke weerspannigheid. Ongehoorzaamheid, laat dat onze default option zijn, de norm waarvan we slechts onder dreiging met geweld van afwijken.

Niet altijd is de dwang een overmacht. Niet altijd is het te riskant om het gezag te tarten. En slechts door de grenzen van het gezag op te zoeken en stelselmatig te doorbreken waar dat zonder al te veel problemen kan, kunnen we die grenzen krachteloos maken en onze eigen ongehoorzame kracht doen groeien. Soms zijn wij met meer, en het recht op een sportieve behandeling heeft de politie al eeuwen verspeeld. Er komt een dag… en elke weigering om te wijken en te gehoorzamen dient gekoesterd te worden, als voorbode van die dag. Elk ongehoorzame ‘nee’ brengt die dag van bevrijding iets dichterbij. Intussen zij een diepe weerzin en verachting hun welverdiende deel.

Peter Storm